گفت و گو با پروفسور رضا منصوری معاون سابق پژوهشی وزارت علوم
توسعه علمی كشور، مقوله ای پیچیده است و به سهولت اتفاق نمی افتد. تاكنون معیارهای متعددی ارائه شده كه توسعه علمی را سنجش كند كه یكی از آنها تعداد مقالات چاپ شده محققان و استادان در مجلات بین المللی است. در این میان برخی مؤسسات خصوصی مثل مؤسسه اطلاعات علمی ایالات متحده (ISI) به نمایه سازی مقالات ۱۰ هزار مجله بین المللی می پردازد. مطابق آمار این مؤسسه تعداد مقاله های محققان هر كشور و تعداد استنادات و خوداستنادی ها به مقاله ها مشخص می شود، یكی از سیاست های وزارت علوم و معاونت پژوهشی آن در ۶ سال اخیر بشدت بر افزایش تعداد مقاله های بین المللی ایرانیان تأكید داشت. مخالفان و منتقدان این سیاست بر این باورند كه توجه به كمیت،سیاستی كارآمد نیست.
افسون پرسش عباسمیرزا
گفتگوی بابك حقیقیراد با ابراهیم توفیق
دكتر ابراهیم توفیق در سال 1338 در شهر آبادان متولد شده است. وی تحصیلات دانشگاهی خود را در كشور آلمان گذرانده و دكترای خود را در رشته جامعهشناسی از دانشگاه فرانكفورت دریافت كرده است. تخصص اصلی او «جامعهشناسی سیاسی» است و در رابطه با جامعهشناسی تاریخی در ایران نیز بررسیها و مطالعات قابل توجهی را انجام داده است. او بیش از سه سال است كه پس از بازگشت از آلمان در دانشكده علوم اجتماعی دانشگاه علامه طباطبایی تدریس میكند و در همین مدت كوتاه به دلیل نگاههای جدید و انتقادی در حوزه جامعهشناسی در میان دانشجویان از محبوبیت فراوانی برخوردار شده است.
گزارشی از سخنرانی دکتر فراستخواه در خصوص توسعه علمی
مقصود فراستخواه
در ایران بعد از انقلاب اسلامی، مدت ها استقلال دانشگاهی،حتی بر روی کاغذ و در سیاست ها و قوانین کشور، به رسمیت شناخته نشده بود. اما سپس روندی از تغییرات در جهت احیای مجدد هیات های امنا، تفویض اختیارات برنامه ریزی به دانشگاه ها و مانند آن آغاز شد و سرانجام در قانون جدید وزارت علوم، تحقیقات و فناوری (1383)و نیز برنامه چهارم توسعه، به ویژه بند الف ماده 49 استقلال دانشگاه ها و اداره آنها براساس آیین نامه ها و مقررات اداری، مالی، استخدامی و تشکیلاتی خاص مصوب هیات های امنای خودشان" پذیرفته شده است.
نگرانی دانشگاهیان از سیاستهای دولت نهم
مقدمه
این بیانیه به عنوان گزارش جمعی از اعضای هیات علمی از وضعیت كنونی دانشگاهها و پارهای نگرانیها در مورد بیتوجهی به گسترش زمینههای فرهنگی و ساختاری توسعه علمی كشور و عدمپایبندی به قانون برنامه چهارم درخصوص استقرار «توسعه مبتنی بر دانایی»، به دانشگاهیان و مردم فرهیخته ایران تقدیم میشود. این بیانیه همچنین هشداری است به مسوولان در مورد گسترش سطحینگری و نگاه غیرنظاممند، و اتخاذ روشهای تبلیغاتی در ارائه آمار و اطلاعات علمی، و تمركزگرایی از طریق نادیده گرفتن ضرورتهایی چون ارتقای كیفیت آموزشی و پژوهشی، افزایش مشاركت دانشگاهیان، تقویت ارزشهای حرفهای و علمی. این نوشتار همچنین بیانگر دغدغههایی است در مورد عدمرعایت حریم و استقلال علمی دانشگاه، كاهش منزلت دانش و دانشمندان و برخوردهای بعضا امنیتی كه آرامش فكری و ذهنی دانشگاهیان را با مخاطره مواجه ساخته است.