برخی می‌گویند پیشرفت است؛ تعدادی می‌گویند، فرقی ندارد، یك كارت می‌زنیم و می‌رویم داخل. برخی هم معتقدند كه توهین به دانشجو است و حتما امنیتی. دانشجوهای دانشگاه تهران درباره گیت‌های امنیتی در ورودی‌های دانشگاه تهران می‌گویند.

حسن سلامت دانشجوی دانشكده علوم اجتماعی دانشگاه تهران: این قضیه را باید در كنار موضوعات دیگر دید. مسئله بسیار كلی است و نصب گیت بخشی از روند كلی منع تحصیل، ستاره‌دار كردن‌ها، احضارها و... است. به نظر من این بخشی از برخوردها و امنیتی شدن ماست.

بخش زیادی از دانشجویان هم مخالف هستند و با توجه به همین مسئله، نصب گیت‌ها در تابستان كه دانشجویان كمتری در دانشگاه هستند، صورت گرفت و هدف تحت كنترل قرار دادن دانشگاه و دانشجو است. تلاش برای گرفتن نظر اعضای تشكل‌هایی كه شاید با گیت‌ها موافق باشند بی‌نتیجه ماند. اما نظر یك دانشجوی پسر سال دوم دانشكده فنی: به نظر من پیشرفت است و از طرفی هم تنها دانشجویان دانشگاه تهران از امكانات استفاده می‌كنند كه بهتر هم هست. فكر نمی‌كنم مشكل خاصی باشد.

حسین نقاشی، دبیر سابق انجمن اسلامی و دانشجوی سابق دانشگاه تهران: این اقدام دو بعد دارد؛ یك بعد دانشجویی و یك بعد سیاسی. از بعد دانشجویی، باعث سخت شدن رفت‌وآمد برای دانشجویان دانشگاه تهران و دیگر دانشجویان و پژوهشگران به دانشگاه ما شده است. به ویژه اینكه كتابخانه مركزی و كتابخانه دانشكده‌ها از غنی‌ترین كتابخانه‌های كشور و محل رجوع بوده است. دانشگاه تهران محلی برای دیدار با اساتید و ارتباط پژوهشگران و دانشجویان و همچنین دانشجویان سابق دانشگاه تهران است كه این كار باعث مشكل در رفت‌وآمد آنها در محیط علمی می‌شود. مسئله دوم، برخلاف گفته‌های فرهاد رهبر كه می‌گوید نصب گیت‌ها هیچ ارتباطی با سوابق امنیتی او ندارد، جنبه امنیتی دارد. این اقدام در ایام تابستان و بدون مشورت و نظرخواهی از تشكل‌های دانشجویی صورت گرفته و شائبه امنیتی و سیاسی بودن آنها به شدت قوی است. به نظرم، شخصا در مورد بعضی روزهای خاص كه حركت‌های سیاسی و اعتراضی صورت می‌گیرد، كاربرد دارند. دانشگاه تهران فقط متعلق به دانشجویان دانشگاه تهران نیست و سرمایه علمی برای تمام جامعه دانشگاهی و علمی است و بهانه محدود كردن امكانات آن برای دانشجویان دانشگاه تهران هم منطقی نیست و هم پوششی است برای تمهیدات سیاسی و امنیتی. عمل مانیتورینگ چهره دانشجویان به نظرم یك توهین به فهم و شأن دانشجویان است كه تا به حال شاهد چنین پدیده‌ای نبوده‌ایم.

دانشجوی دختر سال چهارم دانشگاه تهران و ساكن خوابگاه دختران: تا پیش از این ورود و خروج ما به خوابگاه بسیار سختگیرانه بود و باید كارت‌ها را از كیف‌مان درمی‌آوردیم و عكس را به نگهبان نشان می‌دادیم و پس از كنترل، می‌توانستیم وارد شویم اما حالا كارت را از همان داخل كیف روی كارت‌خوان قرار می‌دهیم و با مشخص شدن چهره‌مان، بدون دردسر وارد می‌شویم. از سوی دیگر، هر شب در خوابگاه دختران حضور و غیاب می‌شود و افرادی هم كه در لحظه حضور و غیاب در اتاق حضور نداشته باشند باید همان شب به مسوول مربوطه مراجعه كنند و حضور بزنند. این كار هم مشكل و هم توهین به دانشجویان است كه گفته می‌شود با زدن كارت‌های ورود و خروج دیگر حضور و غیاب برچیده می‌شود. البته این قطعی نیست اما اگر بشود، خیلی خوب است.

نقل از روزنامه کارگزاران،آبان 1387