(مصوب يكصد و بيست و يكمين جلسه مورخ 6/5/1366 شوراي عالي انقلاب فرهنگي)
فصل اول
حفظ حدود اخلاق اسلامي در برخوردها و معاشرت‌ها:

1ـ دانشجويان زن و مرد لازم است در كلاس‌هاي درس در دو رديف جداگانه بنشينند.
تبصره: هرگاه در دانشگاهي جدا كردن كلاس‌هاي مخصوص زنان و مردان ميسر باشد و مشكلي از لحاظ بودجه و كيفيت تحصيل به وجود نياورد كلاس‌ها بايد جدا باشد.

2ـ در بيمارستان‌هاي آموزشي بايد كوشش شود كه به تدريج بخش‌هاي بيماران زن و مرد از يكديگر جدا باشد و همچنين هرجا ميسر است در اتاق‌هاي عمل از اختلاط زن و مرد خودداري شود و حتي‌المقدور از كادر پرستاري زن براي زنان و مردان استفاده شود و مسائل شرعي رعايت شود.

3ـ در آزمايشگاه‌‌ها و بخش‌هاي تزريقات هرگاه براي تزريق و پانسمان، هم متخصص مرد بود و هم متخصص زن ، از متخصص مرد براي بيماران مرد و از متخصص زن براي بيماران زن استفاده شود.

4ـ در محل‌هاي تردد و نصب اعلانات در دانشگاه‌ها، هرگاه احتمال ازدحام رود، بايد محل‌هاي جداگانه براي زنان و مردان درنظر گرفته شود.

5ـ لازم است كه دانشجويان زن و مرد از آزمايشگاه و كارگاه‌ها و سالن‌هاي تشريح و اتاق كامپيوتر و غيره حتي‌المقدور و در نوبت‌هاي خاص و به‌طور جداگانه استفاده كنند.

6ـ سالن‌هاي طراحي و مدل (آتليه‌ها) و خود مدل‌ها بايد منطبق با شوون اسلامي باشد و محيط كار حتي‌المقدور براي زنان و مردان جدا باشد.

7ـ دانشجويان زن و مرد لازم است در گروه‌هاي مجزا به كارهاي گروهي دانشجويي از قبيل انجام پروژه‌ها و طراحي و كارهاي عملي و مانند آن بپردازند، مگر اينكه مجزا كردن زن و مرد منجربه مختلف شدن كار يا تعطيلي آن شود.

8ـ دانشگاه‌ها بايد تدابيري اتخاذ كنند تا در محيط‌هاي اداري با توجه به امكا نات موجود از اختلاط غيرضروري زن و مرد تا جايي كه منجربه اختلال و تعطيلي كارها نشود جلوگيري به عمل آورند.

9ـ مسوولان مرد بايد از منشيان مرد استفاده كنند.

10ـ در آن قسمت از دانشگاه‌ها كه عموم مراجعه كنندگان مرد هستند (از قبيل خوابگاه‌ها) لازم است از كارمندان مرد استفاده شود و در آن قسمت كه مراجعه كنندگان زن هستند از كارمندان زن.

11ـ اماكن عمومي مانند قرائت‌خانه كتابخانه و خوابگاه‌ها و اتاق‌هاي غذاخوري بايد از براي زنان و مردان جدا باشد يا براي هر جنس از نوبت جداگانه استفاده شود.
تبصره ـ براي اماكن ورزشي نوبت استفاده مردان بايد جدا از نوبت زنان باشد.

12ـ روابط ميان استادان و دانشجويان و كارمندان بايد مطابق با مقررات دانشگاهي و ضوابط اخلاقي اسلامي باشد و هرگاه كسي خلاف آن را مشاهده كرد بنابر اصل نهي از منكر به متخلفان تذكر دهد و اگر تذكر او مؤثر واقع نشد مراتب را به مقامات مسوول دانشگاه اطلاع دهد.

13ـ زنان در محيط كار و تحصيل بايد از پوشش اسلامي استفاده كنند و از پوشيدن لباس‌هاي تنگ و زننده و آرايش و تبرج پرهيز كنند و مردان نيز نبايد از لباس‌هاي زننده استفاده كنند.

14ـ مسوول اجرايي اين آئين‌نامه روساي دانشگاه‌ها و مدارس عالي خواهند بود كه مي‌توانند با كمك كميته‌هاي انضباطي يا هيأت‌هاي رسيدگي به تخلفات اداري به تخلفات رسيدگي كنند.

تذكر: فصول بعدي اين آئين‌نامه متعاقباً به تصويب شوراي عالي خواهد رسيد.